4 februari

Workshop gegeven door Gerdi Tuender.

Samenvatting geschreven door Carolien van Wayenburg en Melissa Groote.

 

Wij werken met een grote groep uitgenodigd om samen met Gerdi Tuender te oefenen met de methodiek “werken met sprookjes in dramatherapie”.

Deze methodiek is beschreven in het boek “werken met sprookjes in dramatherapie en psychodrama” van Gerdi Tuender (2010) Sprookjes zijn verhalen met een huiselijke aard waar ieder op een bepaalde manier zich mee kan verbinden. Sprookjes binnen de therapie kunnen een genezende factor hebben voor de cliënt. De cliënt kan zelf oplossingen vinden in wat de achterliggende gedachte is van het verhaal dat in verband staat met de cliënt zelf en zijn innerlijke conflicten. Sprookjes en vooral lievelingssprookjes worden vaak gekoppeld aan de eerste jeugdherinneringen. Deze associatie rond het sprookje kan waardevolle stof opleveren rond de vroegste herinneringen van de cliënt. Binnen deze methodiek begint de cliënt met het kennismaken met de sprookjes. Er wordt gezocht naar een sprookje dat de cliënt aanspreekt en graag zou willen uitspelen. Door het uitspelen komen de belangrijkste thema’s binnen dit sprookje naar voren. Het is belangrijk om een verband te zoeken met de cliënt zelf. Hierbij wordt de koppeling gemaakt naar de persoonlijke geschiedenis of de realiteit van de cliënt. Om deze vervolgens uit te spelen en de thema’s na te spelen teneinde deze om te vormen tot een nieuwe en gewenste versie. Zoals zij bijv. een familiegelegenheid zouden willen zien. Als een cliënt een traumatische ervaring heeft meegemaakt die in verband staat met een thema binnen het sprookje, zoals verlies, pijn, vriendschap, familie, kan het therapeutisch goed werken om dit op een creatieve manier na te spelen. Je houdt het op fictie waardoor de realiteit in stapjes pas dichterbij komt.

Wij waren nou eenmaal geen echte cliënten maar hebben met plezier het sprookje Sneeuwwitje uitgespeeld. Doordat wij met een grote groep aanwezig waren, konden de vele rollen in het sprookje door veel studenten uitgespeeld worden. De gene die niet aan de beurt kwamen, konden aan de zijkant genieten van het spel.
Het lievelingssprookje van Floor, sneeuwwitje, werd doormiddel van verschillende attributen en je eigen fantasie uitgespeeld. De spelers werden begeleidt voor een verteller die anderen de ruimte gaf kleine stukjes uit te spelen. Na het uitspelen van het sprookje, mocht Floor, de protagonist haar lievelingsscene nog een keer uitgebreid laten uitspelen door anderen. Men vond het mooi om te zien hoe de scene nog beter uit de verf kwam door alle elementen uit te vergroten. Denk hierbij aan de zeven dwergen en hun liedje.

 

Al om al een fantastische workshop waarin wij veel geleerd hebben en  uiteraard genoten hebben!!